[emes1]

Witam Was serdecznie. mieszkam na Tempelhof i dostałem przydział do szkoły na Felixstr. (Paul-Simmel-Grundchule), daltego mam pytanie. Czy jakaś z Waszych pociech chodziła lub chodzi do tej szkoły i czy jest OK, bo z mojego małego wywiadu przeprowadzonego wśród moich znajomych to jest tak sobie, jedni mówią że jest Ok a inni że tak sobie. Ma to to związek z tym, że jest w niej sporo Auslenderów (zresztą my też nimi jesteśmy) i często dochodzi tam tam do konflitów wśród uczniów. Alternatywą pozostaje mi tez wysłanie mojego dziecka do jednej ze szkół ewangelickich lub katolickich, tam jest z tego co wiem spokojniej, no ale znowu jest się cieżej dostać. Wszystkie Wasze spostrzerzenia i sugestie beda mile widziane... Pozdrawiam

[Kingus]

Niestety, jak większość "państwowych" podstawówek... nie licz na wybitny poziom, raczej na teoretyzowanie na temat tego, jak to socjalizacja (ała, psy się socjalizuje, dziecko z przeciętnej rodziny, po "zerówce", to nie dzikie zwierzątko...) ważniejsza niż tabliczka mnożenia. Synów zabrałam z ulgą po tym, jak zostałam przez wychowawcę (kolejny żart, nauczyciele to w DE nie wychowawcy) wezwana na dywanik i zrównana do poziomu podłogi, że się nad synem "znęcam" i nie pozwalam na prawidłowy rozwój. Znęcanie polegało na tym, że młody w ramach przygotowania do konkursu matematycznego wykonał ponadprogramowo kilka zadań z poprzednich lat...
Raczej szukałabym wśród szkół katolickich/ewangelickich, może Montessori? Nie wiem, moi chodzą do kolejnych państwowych w nowym miejscu zamieszkania, bo kat. nie miała miejsc. A ja klnę, bo i tak uczyć ich trzeba w domu, myślenia głównie, bo rozwiązywania przygłupich testów nauczy ich szkoła. Ehhh, niespełnionym moim marzeniem jest nauczanie domowe.
W Paul-Simmel faktycznie duża mieszanka, dzieci niemieckie, polskie, rosyjskie, tureckie i pewnie inne narodowości do wyboru. Konflikty imo na poziomie przeciętnym, bez wahań w jakąkolwiek stronę (tzn. dzieci tłuką się jak dzieci, a nie jak "Turek z Polakiem"-tu można wstawić dowolną mieszankę, moja to przykład.) Niepokojące było dla mnie przypinanie wszystkim dzieciom "łatek", zarówno pozytywnych, jak negatywnych, bo mechanizm sam w sobie generalnie jest szkodliwy. Mój młodszy w pierwszej klasie zyskał opinię zdolnego, bo czytał, pisał i liczył powyżej poziomu. Opinia dała pani luksus olania go i niezajmowania się jego postępami, mnie wprawiła w konsternację i dołożyła siwych włosów, bo musiałam sobie sama rozwiązać problem wdrożenia dzieciaka do nauki.

[emes1]

Dzieki bardzo za szybka i tresciwa odpowiedz. Mam rowniez takie wrazenie, ze w panstwowych podstawowkach jest typowo "lightowe" podejscie do tematu i nauczania. Rowniez wspomniane "karanie" za przerobienie wiekszej ilosci materialu na konkurs jest absurdem, gdzie w naszych szkolnych czasach (u mnie w latach 80-tych) bycie ponadprogramowym bylo nagradzane w szkole bardzo dobrymi ocenami i pochwalami w kierunku rodzicow od nauczycieli.