[Kamila]

Hahahahhahaa nie.... nie Twoja

Ale przeczytaj sobie jeszcze raz jej ostatni post

[alisa]

Kamilaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ,ja nie mogeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee ! hahhahhahahhahah Uko własną rodzicielkę na nas napuscił ?! hahhahahhhahhahhahahah

[Gosia]

Nie przepadam specjalnie za takimi przepychankami, bo chyba tylko o to juz chodzi w tym watku, ale jednak moze sie wtrace.



Chcialam nawiazac do pierwszego postu, ktory okreslil temat watku. Chodzilo mianowicie o Polakow mowiacych PRZED konsulatem po polsku, zas po wejsciu do srodka w maginczny sposob zapomnijacych tego jezyka.



Absolutnie rozumiem Alise, ze ja to irytuje. Mnie tez. Takie nasze prawo. Irytuja mnie takze inne zachowania, ktore znam z opowiesci kolezanek, ktore skarza sie, ze maz zabrania im mowic na ulicy po polsku (bo to obciach), denerwuje sie na rozmowy w sklepnie po polsku, etc. Faktem jest, ze takie opowiesci slyszalam tylko od kolezanek, z mezami Polakami mieszkajacymi od dluzszcego czasu w DE. Nie wiem czy sa to opowiesci prawdziwe, nie zamierzam dzwonic do szanownych malzonkow i wypytywac czy to prawda. Niemniej jednak w jakis tam sposob zasygnalizowalo mi to problem, o ktorego istnieniu nie mialam wczesniej pojecia, a poniewaz jak widac nie jestem w tej swiadomosci odosobniona, wiec zakladam, ze problem naprawde istnieje.



Nie neguje bynajmniej polskosci osob, ktore zabraniaja uzywania polskiego na ulicy. Ich swiadomosc przynaleznosci narodowej jest mi doskonale obojetna, o ile w ogole jakakolwiek maja. Nie zmienia to jednak faktu, ze jest to w pewien sposob dla mnie problemem i rozumiem wszystkich, ktorzy irytuja sie na historyjki o kwasniejszych cytrynach, Majorkach dla sprzataczek i wrzaskach Zenusia o 7 ojro. Nie widze sposobu rozwiazania problemu, niemniej jednak upieram sie przy swoim prawie do irytacji, badz tez przynajmniej ironicznego usmiechu.



Przypomniala mi sie jeszcze jedna kwestia. Mnie tez zdarzylo sie odpowiedziec po niemiecku, kiedy ktos zaproponowal po polsku pomoc we wniesieniu wozka do autobusu. Gugalam do dziecka po polsku, wiec bylo jasne, ze jestem Polka. Odpowiedzialam - "Nein, danke, das schaffe, ich schon al... tfuuu, tego, nie dziekuje bardzo, tutaj sie latwo wjezdza". Wynika to z tego, ze zazwyczaj jestem nastawiona na polski do malej i na niemiecki na zewnatrz i czasem moment to trwa zanim zaskocze Trwa to tym dluzej, im bardziej jestem zmeczona, spiaca, czyms zaaferowana, albo pijana Zazwyczaj nie pamietam takze w jakim jezyku czytalam ksiazke, artykul, albo ogladalam film. Za to od jakiegos czasu nie mieszam juz prawie pojedynczych slow do tekstu w innym jezyku, na szczescie, bo doprawadzalo mnie to do rozpaczy.



Uwaga dygresja:

Osobo, o nicku mama (bo podobnie jak Kamila, slowo mama rezerwuje dla pewnej szczegolnej osoby), czy moglabys dzielic swoj tekst na paragrafy? Bardzo ciezko czyta sie Twoje wypowiedzi i jeszcze ciezej zrozumiec o co Ci wlasciwie chodzi. Oprocz tego niestety Twoj wyjatkowo pouczajacy i mentorski ton sprawia, ze trudno w obiektywny sposob ustosunkowac sie do Twojej wypowiedzi, a szkoda.

[mama]

Moderatorki K.& A. jestescie wielka konkurencja dla kosmosu,bo tam tez taka proznia jest jak w Waszych glowach

[alisa]

Gosia , Kamila ,Marzena i wszyscy inni poza Uko i jego rzekomą wirtualną "mamą".Zamykamy ten temat bo robi się idiotycznie i jak na bazarze w dzień targowy.



Osobniku o nicku "mama" daruj sobie te prowokacje ,wszystko ma swoje granice ,nasze poczucie humoru też.



Uko..................nie wysilaj się więcej .....proszę Cię o to serdecznie i całkiem serio .