[Agnieszka]

Bosch no i gdzie ten wiersz:)?

[Bosch]

Wszystkie wiersze ktore tu przedstawilem byly pisane na przestrzeni 15 lat.





PRZETRWAĆ OCZEKIWANIE

Będąc Razem

szczęście swym kręgiem światła wskazuje drogę.

Namiętność trawi mnie

ponieważ starannie pielęgnuje je.

Pragnę trzymać Ciebie jak kielich,- mocno, a za razem czule iść przez życie.

Jednak, gdy gościsz u innych,

nostalgia pożera mnie.... a opadnie, kiedy ujrzę Cię!.







PATRZĘ

Patrzę na telefon,

który dzwonka zapomniał.

Patrzę na okno,

które już nie widzi Ciebie.

Patrzę ma Świat,

który zmienia się gdy patrzę na życie, co ukryło mi Cię.

To patrzenie (wiem) kiedyś ma swój kres, lecz długa droga przede mną,

a tęsknota nie patrzy kto z kim jest.







CZEKAM NA SIEBIE

W gęstej mgle, gdzie nie wiem

Dokąd mam iść - odnalazłem Cię.

Odnalazłem moje myśli, moje pragnienia oraz miłość, która rozwija się jak kwiat – bezszelestnie kształtuje duszę mą do Ciebie.

Każdy liść na drzewie przypomina mi Ciebie.

Każda droga (w bok) uchyla mi ten dzień, gdy byliśmy razem tam przez chwile.







Ten wiersz napisalem, 9 lat temu,gdy zmarla moja dobra przyjaciolka.



21- IV-1964

30-XII-1995

Telefon zamilkł , iska zgasła,

więcej już nie zadzwoni.

Cera niszczeje,

gdy dokument wietrzeje

Czas zaciera przeszłość.

Ciemna Barwa zamyka powłoki, istota kończy

wędrówki kres.

Przestaje kształtować Życie,

pamięć niszczeje.... - a apelacja nie istnieje !.

Pękła bańka mydlana,

jakże subtelna i nieznana.

Odchodzi gdzieś Sama,

ginie istota nieznana.

Pasterz dusz wzywa z daleka

bez bagażu i powodzi łez,

Odchodzi Elżbieta

z wiary istnienia .... też.





OBRAZ UCZUCIA

Patrzę w malowniczy kolor Twego ciała.

Spojrzenie, lotem strzały wbija się jak harpun w Twój ekslibris.

Błagam na kolana, Empireum o nierozerwalny krąg miłości.

Proszę przebywaj blisko mnie, a poczujesz blask Amora

wschodzącego Słońca jak bardzo Kocham Cię.





POWRACAJĄCE LUSTRO

Strumyk -

spleśniały być nie może.

Woda -

czysta uświadomiona płynie w presji przed tą świadomością. Gdziekolwiek ona przyjdzie, tam zatonie w myślach.

Jednak obejrzeć za siebie nie może, herezja zawstydzonej Rzeki z intrata nie zaginie.



GŁUCHY ŻAL

Wsiadasz do pociągu - niebawem odjazd.

Widzisz zmęczony dzień - niebawem Noc.

Rozmyślasz, rozłąka przeszywa ciało twoje - niebawem zdominuje Cię.

Sen ogarnia oczy, a łza mówi dobranoc.

Zaprzyjaźnij się z nostalgią, gdy usłyszysz głos bliskich.

To boli, gdzieś w środku, (ja wiem), ale wiedz, że - niebawem i to minie.



MYŚLI MOJE

Moje myśli lecą w milczeniu, lecz nie wiem gdzie!

(są płaskie i długie).

Widzę je, lecz nie wiem gdzie jest początek, gdzie koniec.

Czuje je, lecz nie wiem co oznaczają.

Świadomość tego stanu oddala myśli moje, które i tak są milczące.....

przede mną.





WIECZÓR

Orkiestra gra, pusty kieliszek w blasku świec błyszczy się.

Powietrze ciężkie wypełnia Cię, a Tobie brak snu, myślisz tylko ....przyjedź tu.

Godzina późna zbliża się, a Ty nic nie mówisz.

Muzyka gra i to napełnia Cię, jednak myśli twoje za ciężkie by zmienić czas.

Zatem pozostaje ten pusty kieliszek i myśli, które nie opuszcza cię.

Nie wołaj, nie błądź. Taka droga pozostaje Tobie, choć łza kreci się.

[marzena]

No ZIOMKU jestem pod wrazeniem!!!!!!!!!!!!!!! JESTEM CIEKAWA JAK WYGLADASZ!!!!!!



POZNANIAK POETA NO CIEKAWE POLACZENIE!





DO ZOBACZENIA

[Kamila]

Tym razem opowiadanie (moje ulubione) :



Sen na jawie.



Dzisiaj, nad ranem obserwowałem jej twarz

Właśnie śniła, gdyż jej ciemno czerwone usta delikatnie drgnęły

Krotko ścięte włosy lśniły pieszczone promieniami wschodzącego słońca

Delikatna szyja szybko naprężyła się, a brwi nachyliły pod kątem

Nagle jej twarz pokrył niepokój, który wzmagał się z sekundy na sekundę

Obserwowałem jej twarz próbując z całych sił przeniknąć w głąb jej snu...



...bramy otworzyły się z łoskotem , byłem tam w samym środku jej snu

Stado czarnych koni przebiegło na drugi koniec szerokiej polnej drogi

W oddali widać było płonące domy pełne wybiegających w panice ludzi

Potężny krzyk przerażenia szybko mieszał się z ciężkim powietrzem

Czułem się zagubiony, nie wiedziałem, co się dzieje, szedłem przed siebie

W pewnej chwili przed moimi stopami pojawiła się mała płacząca dziewczynka

Ukucnąłem i wyciagnelem do niej rękę, ale nawet nie zdążyłem jej dotknąć

Podszedł do niej mężczyzna w czerni i kazał cofnąć się, dziewczynka krzyczała

Wyciągnął pistolet z kieszeni i z bliska strzelił jej prosto w usta, a ja nic nie mogłem zrobić

Skierował twarz w moja stronę, jego wzrok przeszył mnie niczym piorun, miał białe źrenice

Przyłożył mi pistolet do skroni, lufa była jeszcze gorąca i ociekała krwią dziecka

Przed oczami migały mi obrazy z przeszłości wynurzające się z mgły

Widziałem rodzinę, znajomych, wszyscy zegnali mnie z uśmiechem na twarzy

Wtedy z mgły wyłoniła się Ona, ubrana na biało przypominała mi anioła

Podeszła do mnie i objęła mnie, do ucha szeptała mi czule słowa, a ja stałem nieruchomo

W tym momencie usłyszałem potężny głuchy huk, to strzelił do mnie człowiek w czerni

Przez moment czułem jak rozrywa mi czaszkę, tak jakby spadł na nią ciężki głaz

Mimo niskiej temperatury powietrza momentalnie zrobiło mi się gorąco

W ciągu zaledwie kilku ułamków sekund całe moje życie legło w gruzach

Nieznany człowiek w czerni odebrał mi moje plany, marzenia, uczucia i Ją

Nie miał prawa tego robić, nie miał prawa decydować o ludzkim życiu i śmierci

Krew pulsacyjne wydobywała się na zewnątrz rozbryzgując w mroźnej przestrzeni

W ostatnich sekundach potwornego bólu ujrzałem Ją ponownie - płakała...



...wtedy się obudziłem

Ty spałaś obok mnie namiętnie wtulona w moje ramie

Twój niewinny wyraz twarzy tamtej dziewczynki sprawił ze miałem poczucie winy

Uświadomiłem sobie ze to Ty nią byłaś

Nareszcie pojąłem, o co w tym wszystkim chodzi

Z nocnego stolika podniosłem pistolet, przyłożyłem go sobie do skroni i strzeliłem

To już nie był sen.



Rafał Drzycimski, Bydgoszcz 1998

[Anetta]

wow...!!! Kim jest Rafal D ...???? ,)

[Teddy Bear]

Hej "Bosch" to ja myslalem ze ty jestes Pipi-Fax-Konkurs-Moderator, a ty stary jestes poeta! Hej zaloze sie ze Mickiewicz byl by zazdrosny! Hehe

[Kamila]

[Bosch]

[GO¦Æ]

Dziekuję za wszystkie miłe uwagi dotyczące wierszy

[Anetta]

co to za gosc??

[Rafa³ D.]

To tylko ja

[Agnieszka]

kim jest RafalD., KIm jest RafalD.

Tajemniczy RafalD....

[Kamila]

Ok, juz pisze:



Rafał D. to moj najukochanszy, najwspanialszy, jedyny w swoim rodzaju, najlepszy na swiecie... brat

[Agnieszka]

aaaa, witamy BRATA na forum