[Kamila]

Niemiecki rząd wypowiedział wojnę rosnącemu w siłę neonazizmowi



Gdyby 8 maja w rocznicę zakończenia II wojny światowej zagraniczne stacje TV pokazały przemarsz triumfalny neonazistów obok pomnika Holocaustu, świat zacząłby wątpić w sukces niemieckiej demokracji. Strach przed wypełnieniem się takiego scenariusza jest jednym z głównych powodów, dla których walka z neonazistami awansowała w Niemczech do rangi zwalczania terroryzmu.



To też terroryści



Niedawno wyższy sąd krajowy w Poczdamie uznał ugrupowanie skrajnej prawicy za organizację terrorystyczną i skazał część jej członków na kilkuletnie kary pozbawienia wolności. Jest to pierwszy - od prawie trzydziestu lat - przypadek postawienia skrajnych prawicowców na równi z terrorystami. Choć profil niemieckich neonazistowskich terrorystów różni się od stereotypu al Kaidy, sąd uznał, że ich organizacja spełniała wszelkie kryteria ugrupowania terrorystycznego. "Celem Freikorps [tłum. Wolny Korpus - bo o taką organizację chodzi] było zastraszenie społeczeństwa i wyrządzenie szkód państwu. Celowe zamachy na cudzoziemców szkodzą wizerunkowi Republiki Federalnej oraz landu Brandenburgii" - napisał sąd w uzasadnieniu wyroku.



Skazani - głównie młodociani - założyli w lecie 2003 roku w Brandenburgii organizację Freikorps i dokonali do maja 2004 roku dziesięciu zamachów na tanie bary i restauracje prowadzone przez cudzoziemców. Nikt nie został ranny, szkody materialne oszacowano na 800 tysięcy euro.



W poczdamskim procesie oskarżeni zeznali, że inspirację do napadów czerpali głównie z muzyki skrajnie prawicowych grup. Policja znalazła u nich dziesiątki płyt z tekstami nawołującymi do rasizmu i ataków na cudzoziemców. Zdaniem Oskara Niedermayera, eksperta od prawicowego ekstremizmu na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, muzyka neonazistowska jest jednym z najskuteczniejszych sposobów podżegania prawicowego "narybku" do ataków. "Wokół grup muzycznych tworzą się subkultury, w których wielu młodych czuje się bezpiecznie, stwarzają one poczucie braterstwa i przyjaźni. W rytmie rocka razem śpiewają prawicowe piosenki i zapalają się do działania".



Muzyka siły



Dlatego też kilka dni po wyroku w Poczdamie sąd najwyższy w Karlsruhe wydał precedensowy wyrok uznający neonazistowskich muzyków za przestępców i podżegaczy do napadów terrorystycznych. Sprawa sięgała grudnia 2003 roku, kiedy to sąd w Berlinie skazał wokalistę i autora piosenek znanej prawicowej grupy Landser na cztery i pół roku pozbawienia wolności. 39-letni Michael R. złożył wniosek apelacyjny, a ostateczny wyrok wydał właśnie sąd najwyższy w Karlsruhe, potwierdzając wyrok berlińskiego sądu. Sąd w Karlsruhe orzekł, iż kto w tekstach piosenek nawołuje do rasizmu i ataków na mniejszości, może być traktowany jak przestępca.



O wyroku zdecydowały zeznania młodocianych przestępców, którzy twierdzili, że muzyka "nastraja ich do agresji i ataków na cudzoziemców". W procesie prokuratura podparła się m.in. przypadkiem z 1999 roku. W małym miasteczku Eggesin w Meklemburgii Pomorzu Przednim pięciu neonazistów napadło na dwóch Wietnamczyków, a jeden z atakujących kopał leżące na ziemi ofiary i śpiewał refren jednej z piosenek Landsera: "Fidschi, Fidschi, gute Reise!" (Fidschi, Fidschi, udanej podróży!).



W lecie 2000 roku w Dessau kilku prawicowców zabiło ciemnoskórego Mozambijczyka. Także tam jako motyw sprawcy podali piosenkę Landsera. Jej refren brzmiał: "Afryka dla małp, Europa dla białych, wrzucić małpy do kibla i spłukać!".



Ręce precz od pamięci



Mnożące się surowe wyroki sądowe na prawicowych przestępców nie są przypadkiem, twierdzi prof. Oskar Niedermayer z Wolnego Uniwersytetu w Berlinie. - Sędziowie dostrzegają panujący klimat społeczny i polityczny. Wydarzenia ostatnich miesięcy, jak sukcesy skrajnych prawicowców w wyborach do landtagów w Saksonii i Brandenburgii, podobnie jak ich nasilona obecność medialna sprawiają, że sędziowie wreszcie wykorzystują wszystkie możliwości, jakie daje im prawo - mówi Oskar Niedermayer.



Głośne poparcie dla takiej wykładni prawa słychać także ze strony polityków. Podczas niedawnej debaty w Bundestagu polityk CDU Wolfgang Bosbach mówił: "Demokracja musi wiele wytrzymać, ale wrogom demokracji trzeba wyznaczyć granice, to nie tylko nasze prawo, ale i obowiązek".



Bundestag zmienił ostatnio ustawę o zgromadzeniach i uniemożliwił organizowanie marszów neonazistowskich w pobliżu "historycznie wrażliwych miejsc". Za takie uznano Pomnik Holocaustu w Berlinie. Decyzję o określeniu pozostałych miejsc pozostawiono krajom związkowym. W wyniku zmiany ustawy kara do trzech lat pozbawienia wolności grozi już nie tylko za nawoływanie do rasizmu i nienawiści na tle narodowościowym oraz propagowanie tzw. kłamstwa o Holocauście, ale również za "naruszanie godności ofiar nazizmu w przypadku publicznej aprobaty, gloryfikacji lub usprawiedliwiania reżimu nazistowskiego" (§130 kodeksu karnego).



Politolog Oskar Niedermayer wątpi jednak, by aktualne sygnały ze strony polityki i sądownictwa w walce ze skrajną prawicą przerodziły się w stałą twardą politykę. - Podobne fale walki ze skrajną prawicą obserwuję co jakiś czas - twierdzi Niedermayer. Jego zdaniem służy to również uspokajaniu zagranicznej opinii publicznej. Gdyby te sygnały się teraz nie pojawiły, mogłoby powstać wrażenie, że Niemcy nic nie robią, by zwalczać neonazistowskie tendencje. Wydarzenia ostatniego tygodnia nie rozwiązują wprawdzie istniejącego problemu rosnącego ekstremizmu, jednak surowe wyroki i zaostrzenie ustawodawstwa to właściwe sygnały i od dawna oczekiwana reakcja.



Żródło: gazeta.pl